My Former Existence

posted on 13 May 2009 18:58 by quarterqz

 สวัสดีครับ ทุกท่าน

หลังจากดองบล็อกไปนาน น๊าน นาน..เนื่องจากไปติดเกมใน facebook


.

.

เนื่องด้วย ได้รับ"แถก" มาจากพี่จา 

...ในวันนี้ผมจึงขอสนอง เอ๊ย! เสนอ แถก. . . . แถกชื่ออะไรนะ?? ขอตัวไปเิปิดดูซักครู่ครับ

.

.

.

...เอิ่มม พี่เค้าไม่ได้ตั้งชื่อแถกอ่ะครับ งั้นใช้ชื่อเอนทรี่ละกัน

.

.

"ตัวเราแต่ชาติปางก่อน!!อ่อน!!อ่อน!!~"

.

.

 ใครอยากทราบว่ามันเป็นจั๊กใด๋ก้ลอง จิ้ม ไปดูได้เลยครับ

 เอาล่ะ ไปดูผลกันเลยดีกว่า

 

 

ผลการทำนาย ตอนที่คุณเกิดมาบนโลกในอดีตชาติ :

ชาติที่แล้ว คุณเป็น ผู้ชาย

 (อืมม . . . ก้ดีๆ)

สถานที่คุณเกิด : อำเภอแม่วงก์ จังหวัดนครสวรรค์ ประมาณปี พ.ศ. 1188

(แม่วงก์ ...ดูท่าจะอากาศดีแฮะ)

อาชีพเดิมของคุณคือ : ชาวนาปลูกข้าว

(ชาตินี้ ก้เคยดำนาแล้วนะเออ ..แต่เจ๊งไม่เป็นท่า ~~")

บุคลิกภาพของคุณในอดีต : ใจคนก็แค่ก้อนเนื้อกลมๆเท่ากำปั้น ถ้าไม่ถนอมก็ย่อมปวดร้าวได้เป็นธรรมดา

คุณดูร่าเริงแต่ไม่เข้มแข็งหรอกนะ
(ท่าทางบุคลิก จะถูกส่งต่อมาชาตินี้ด้วย. . .)

 บทเรียนในอดีตชาติของคุณ : ร้องไห้กับคนฉลาด ดีกว่าหัวเราะกับคนโง่
(...แต่บางที คนที่เราคิดว่าโง่ ก็ช่วยเราได้มากกว่าคนฉลาดๆ บางคนอีกนะ หึหึ!!)
 
.
.
.
อ้าว!~ จบซะแล้ว 
 
งั้นบ่นต่อซักหน่อยดีกว่า . . . ตอนนี้ก็เหลืออีกครึ่งเดือนจะเปิดเทอมแล้ว
จะได้เป็นพี่รหัสกับเค้าซะที(ดีใจมั้ยนั่น!!)... อยากใ้ห้เป็นน้องผู้หญิงน่ารักๆจังเรย โฮะๆๆ *0*
 
...อีกอย่างปิดเทอมนี้รู้สึกไม่ค่อยสุขกายสบายใจเอาซะเลย ไอ้แผนที่วางไว้ว่าจะทำก็ไม่สำเร็จซักอย่าง..
จะเขียนเกมกับเืพื่อน ก็ทำกันไม่สำเร็จ เนื่องจากขาดความรู้ และผู้ร่วมอุดมการณ์
 
มันก็เลยยังคงเป็นแค่ความฝันต่อไป ...
 
จะฝึกภาษาญี่ปุ่นก้... จำตัวอักษรธรรมดาก็ยังได้ไม่หมดเล้ยย แล้วจะเอาขมองที่ไหนไปเก็บตัวคันจิเนี่ย
 
 
แต่ยังไงก็คงต้องพยายามกันต่อล่ะนะ(ถ้าข้างบ้านเค้าเสียงดังน้อยลงหน่อย ...เปิดทีวีนี่กะให้ได้ยินกันทั้งซอยเลยหรือไงก็ไม่รู้!! )
 
...ซื้อเกมมาเล่น(The Last Remnat) ก็ดั๊นน!! ลงแล้วเล่นไม่ได้อีก... เห้ออ.. ชีวิตรันทดจริงๆเลยครับ
 
.
.
.
หมดเรื่องบ่นล่ะครับ
ยังไงถ้าว่างๆ จะแวะมาอัพอีกนะครับ ....แล้วพบกันใหม่เน้ออ~

ขอ

posted on 02 Apr 2009 23:38 by quarterqz

ขออนุญาต ไม่อัพอีกยาวนานอย่างไม่มีกำหนดนะครับ

 

ช่วงนี้ กิจกรรมมากมายล้นเหลือ  หาเวลาปล่อยใจ ปล่อยความคิดไม่ได้เลยครับ

 

ตอนนี้ได้แต่แวะเข้ามาอ่านอย่างเดียวแล้วครับ

020209

posted on 02 Feb 2009 23:53 by quarterqz

วันนี้ประกวดร้องคาราโอเกะมาด้วยล่ะครับ  

 

แต่ตกรอบไม่เป็นท่าเลย ร้องก็ไม่ได้อย่างที่ฝึกๆไว้เลย

 

รู้สึกเสียใจอยู่เหมือนกันนะครับ

แต่มันก็ยังดีกว่า ต้องเสียดายที่วันนั้นไม่ได้ลงชื่อสมัครเข้าไป

 

เพราะไม่งั้น เราก็จะไม่รู้ว่า เราทำมันได้ดีแค่ไหน .. . . .

 

ล้มแล้วเจ็บ เราก็รู้ว่ามันเจ็บ  ต่อไป เราล้มอีก มันก็จะรู้สึกเจ็บน้อยลง. . .

 

แต่ถ้าไม่ยอมล้ม เมื่อถึงวัน ที่เราต้องล้มลงไปจริงๆ มันจะรู้สึกเจ็บกว่าความจริงมากมายนัก. . . .

 

 

 

ขอให้กำลังใจทุกๆ่ท่าน ที่รู้สึกว่าตัวเอง ล้มบ่อยเสียเหลือเกิน  

นั่นอาจแปลได้ว่า คุณกำลังไ้ด้เรียนรู้วิธีที่จะแข็งแกร่งได้อย่างแท้จริงอยู่ . . .